Najczęstsze choroby ostronosów

Ostronosy (koati) należą do rodziny szopowatych, zamieszkujących teren niemalże całej Ameryki Południowej, a także Ameryki Centralnej oraz teren południowo-zachodnich Stanów Zjednoczonych. Wyróżnia się kilka gatunków ostronosów, między innymi:

-Ostronos rudy (Nasua nasua)

-Ostronos białonosy (Nasua narica)

-Ostronosek andyjski (Nasuella meridensis)

-Ostronosek górski (Nasuella olivacea).

W odróżnieniu do większości zwierząt z rodziny szopowatych, wszystkie prowadzą dzienny tryb życia i w zależności od gatunku zamieszkują od gorących, pustynnych terenów przez amazońskie lasy deszczowe do stoków And. Samice oraz młode samce (do dwóch lat) są bardzo towarzyskie i wędrują w małych, głośnych stadach. Dorosłe samce, opuszczają swoje grupy, prowadzą samotniczy tryb życia i łączą się ze stadami samic jedynie w okresie rozrodczym.

Ostronosy utrzymywane w niewoli muszą mieć klatkę z dachem i podłożem zapobiegającym ucieczce poprzez podkopanie. Koati lubią się wspinać i powinny mieć taką możliwość. Niezbędne są również podwieszone hamaki, ponieważ na wolności ostronosy śpią i odpoczywają na wysokości. Biorąc pod uwagę ich tryb życia w naturze, samice mogą być utrzymywane w niewielkich stadach, jednak samce należy utrzymywać pojedynczo. Należy jednak pamiętać, że pomimo tego iż młode koati są urocze, inteligentne i zdolne do nauki sztuczek (aportowanie, chodzenie na smyczy), po osiągnięciu dojrzałości stają się dość agresywne i nieprzewidywalne.

Dieta powinna opierać się na wysokiej jakości karmie dla psów i być wzbogacana świeżymi owocami i warzywami. Jako smakołyki można wykorzystać jajka, świerszcze, skorupiaki, mięczaki, mącznik, a nawet drobne ssaki czy jednodniowe pisklęta kurze.

Ostronosy są wrażliwe na wirus kociej panleukopenii, a także psiej nosówki i powinny być szczepione na te choroby. Koati ,,wychodzące” powinny być również szczepione na wściekliznę.

Najczęstsze choroby

Choroby przyzębia Podobnie jak psy i koty, koati są wrażliwe na odkładanie płytki nazębnej i tworzenia się kamienia nazębnego. Nierzadko zdarza się zapalenie dziąseł i złamania kłów. Zapobieganie płytce nazębnej jest takie samo jak u psów oraz kotów lecz kłopotliwe do wykonania. W takich przypadkach konieczna może się okazać sanacja jamy ustnej.

Problemy żywieniowe W przypadku nieprawidłowej diety może dojść do uszkodzenia i niewydolności nerek, dzieje się tak zwłaszcza gdy ostronosy dostają pożywienie o bardzo wysokiej zawartości białka. Podobnie jak skunksy często dotknięte są otyłością. Metaboliczne choroby kości rozwijają się w przypadku diety niedoborowej w witaminę D, wapń lub fosfor oraz gdy stosunek wapnia do fosforu jest nieprawidłowy (powinien wynosić od 1.1-1 do 2:1).

Ekto oraz endopasożyty Ostronosy są wrażliwe na inwazje pcheł, kleszczy czy świerzbowca usznego. Jako środek przeciwpchelny dobrze sprawdza się lufenuron. Ważne jest również regularne odrobaczanie koati.

Nowotwory Tak jak u wszystkich innych ssaków, również u ostronosów zdarzają się choroby nowotworowe. Najczęstsze są gruczolakoraki macicy, chłoniaki skóry oraz łagodne tłuszczaki.

Zoonozy Koati mogą być źródłem zoonoz, czyli chorób które mogą przenosić się na człowieka. Badania przeprowadzone w Brazylii potwierdziły, że wiele ostronosów jest zakażone krętkami Leptospira bez żadnych klinicznych objawów. Źródłem zakażenia dla człowieka może być mocz ostronosa. Koati mogą być również nosicielami Trypanosoma cruzi, wywołującą niebezpieczną chorobę Chagasa u ludzi, jednak choroba ta nie występuje w naszej strefie klimatycznej.

Autor: Monika Pryszcz

Bibliografia: Lea R. Mehrkens, Lisa A. Shender, Michael J. Yabsley ,Barbara C. Shock, Federico A. Chinchilla, Jesus Suarez, and Kirsten V. K. Gilardi, White-Nosed Coatis (Nasua narica) Are a Potential Reservoir of Trypanosoma cruzi and Other Potentially Zoonotic Pathogens in Monteverde, Costa Rica, ”Journal of Wildlife Diseases”, 2013, nr 4, s. 1014-1018.
Langoni H, Kawaguchi MF, Oshika JC, Da Silva RC, Teixeira CR, Leptospira spp. ANTIBODIES IN CAPTIVE COATIS (Nasua nasua STORR, 1780) (Carnivora: Procyonidae),”J Venom Anim Toxins incl Trop Dis”, 2009, nr 4, s. 762-767. Nathalie Wissink-Argilaga, Sarah Pellett, Not so simples: husbandry and disease in meerkats and coatis [online], Dostępny w internecie: <https://www.vettimes.co.uk>

Tags:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *